RICK ELENBAAS

Het leven is een hospice waar je nooit van terugkeert. Sommigen maken er het beste van. Anderen schreeuwen en tieren zodat de afdeling niet kan slapen. Sommigen bidden en proberen anderen te overtuigen dat er een uitweg is. Er zijn er die pesten, in de hoop dat hun lijden dan beter voelt. De meesten slaan de hoek om en kijken nooit meer terug. Ik zat gewoon te wachten— dagen, weken, maanden. Uiteindelijk werd ik ontslagen met een zakje pillen en werd mij gezegd: Ga maar door met je leven. —- Life is a hospice you never come home from. Some of us make the best of it. Others yell and scream so the ward cannot sleep. Some pray and try to convince others there’s a way out. There are those who bully, hoping it makes their suffering better. Most turn the corner and never look back. I was just ok waiting— days, weeks, months. In the end, I got discharged with a bag of pills and was told: Get on with your life.

Ze kwam thuis met een verhaal over hoe F. appels had gestolen uit de giftige boomgaard, en hoe hij haar er één had laten proeven— waar ze misselijk van werd. Maar toen de groep arriveerde op zoek naar F., vonden ze alleen maar de as van het kampvuur, waar ze hem kleine leugens had verteld, en hem beroofde van zijn kostbaarste knikkers. Later die dag kwam F. thuis in tranen, en voor jaren geloofde hij dat A. hem zou vervloeken— maar haar dreigementen waren net zo leeg als haar vruchteloze ziel. --- She came home with this story about how F. had stolen apples from the poison orchard, and how he made her taste one - which made her sick in her stomach. But when the party arrived in search for F. all they could find were the ashes of the fireplace around which she had told him little lies and robbed him of his finest marbles. Later that day F. came home in tears, and for years he believed that A. would curse him— but her threats were ever so empty as her fruitless soul.

Wil je dat ik planeten in hun banen verplaats Of eindelijk ontdek wat er is gebeurd met Harold Holt En dat het hondenweer is  en ik ze allemaal op jouw bed slapen (en ik op de bank) Wil je dat ik met je bid voor mijn ondergang of erger nog: dat ik op tijd thuis ben voor het avondeten Ik kan doen alsof ik een ernstige ziekte heb zodat jij de verpleegster speelt Ik kan de straat op en om geld smeken of gewoon een vreemde om muntjes wat vragen Ik kan de afwas doen, of je beste vriend, of de was ophangen en mijn ziel verspillen Ik kan de goot schoonmaken of mijn geest van al het vuil dat het verstopt Ik kan belletje lellen bij de buren puur alleen om hen te irriteren Ik kan God zijn in mijn eigen religie al gelooft niemand me dus laat maar Ik kan ruzie maken zodat we het goed kunnen maken of beter nog: seks hebben Ik zal ‘nu al?’ vragen wanneer je je koffer pakt om naar je moeder te gaan Ik kan goed zijn of slecht Dichter, vader, of gewoon een voorwerp afhankeli...

(To Chris) Boy, you're gonna carry that weight Carry that weight a long time She will demand marriage Offspring, birthday greetings Bottle of wine Be at her disposal Solely  Your memories will lose affection For people and things that went before Your parents will call you And ask when you’d come for tea There will be no time As you will be looking after the mentally deranged The shop addiction and the Occasionally drug overdose There is also him who is only half the man he used to be Who needs to be pushed upstairs And put into bed, while you hold his hand As no one else will lend you one. By then his old lady (not Lady Madonna) Will be a cripple, unwilling To provide care Wallow in self pity To your own children You will be a complete stranger The guy who comes home to dinner Once a week To cut up the meat. And she? She will be prancing With your baby, eyeing her next conquer Because you cannot be there for her Emotionally, as your too busy to attend The duties she has in mind fo...

 Een rubberen eend   Bert & Ernie   Mannelijke strippers   James Corden   2 afleveringen van *How I Met Your Mother*   Een Akubra   Een paar onderbroeken   IJs van het tankstation   De biografie van John Howard   Een Uber   Een ettertje slaan met een cricketbat   The Blue Oyster   Een tweede ambtstermijn van Donald Trump   Hellmann's Mayonaise   ChatGPT   Ned Kelly's laatste stand   Een doek   Poëzie   Drijfhout   Een lapdance   Dwergen & koninklijke familie   Prins Harry   Een doorweekte krant   Bowlingballen in een zak   De Kerstman   Elon Musk die wiet rookt   Elon Musk die tweet terwijl hij wiet rookt   Elon Musk die Twitter koopt terwijl hij wiet rookt   E=MC²   Strandjutten  De audioversie van de *Kama Sutra*   Een lekkende kraan   *Nazi Hookers deel 7*   B1 & B2   Totaalvoetbal   Een rijstta...

Over hoe je hart nog kan branden terwijl de vlammen al niet meer om zich heen grijpen Hoe de dokter dan met een stethoscoop constateert dat het om liefdesverdriet zou gaan en me een goedkoop middel voorschrijft, gelijk mijn buurjongen die adviseert me terug te trekken met een kalender van jaren terug En hoe je de mensen in de lokale supermarkt ziet denken: die werpt zich straks vast van een brug Of hij slaat aan het dichten, alsof ik ook meteen aan mijn seksuele geaardheid twijfelen zou Maar tot slot de verbazing op ieders gezicht over mijn houvast aan mooie herinneringen en trots over hoe schitterend zij wel niet was --- About how your heart can still burn even when the flames no longer lash out around it How the doctor, with a stethoscope, concludes it's heartbreak and prescribes me something cheap— just like my neighbor’s advice to retreat with a calendar from years ago And how people at the local supermarket seem to think: he’ll throw himself off a b...

(naar Lernert Engelberts) Met de bevlekte lakens probeer je ongezien de wasserette binnen te sluipen. Verder wat vuile slipjes los onderin de mand. Razendsnel duw je de hele handel in de buidel van de wasmachine. Bang als je bent dat de buurt zal merken: die en die is weer blijven slapen. Je draait aan wat knoppen en doet er wit poeder bij Dan begint het hele proces van wassen, spoelen en centrifugeren Ondertussen lees je over wie al dan niet bewust kinderloos zijn gebleven Na afloop werp je nog even een blik om zeker te zijn dat je niets in de trommel hebt achtergelaten --- ( after Lernert Engelberts ) The stained sheets, you try to slip unnoticed into the laundromat. A few dirty panties loose at the bottom of the basket. You hurriedly shove the whole mess into the drum of the washing machine— afraid the neighbours will notice: so-and-so spent the night again. You twist some knobs and add the white powder. Then the whole cycle begins: washing, rins...

Totale gekte kunnen weergeven in een graanveld met kraaien                          Angst verwoorden te worden veroordeeld zonder proces Roemruchte ondergang na veldtocht tegen Rusland Mij lukt het niet meer Zelf te vermoeid, te versleten om mijn exercitie zelfs maar te dicteren Op een ansicht dus maar een zonnetje en 20 graden En verder alles goed. --- To capture  total madness in a wheat field with crows To express fear of being condemned without a trial A glorious downfall after a campaign against Russia I can't do it anymore Too tired, too worn out to even dictate my exercise So on a postcard, just a little sun and 20 degrees And all is well otherwise.

Ik wil je verslaan, kleine betweter Daar sta je dan, orders te geven te vertellen hoe het zit & de troepen vooruitsturend want daar en daar zou zich dat & dat afspelen Met je gele uniform en de vale rijbroek Je ongeschoren hasses Het haar alsof er ieder moment eerder een ei dan een strijdplan wordt uitgebroed Je gezicht met volle baard onafgemaakt en twaalf in dozijn tis dat de strepen op je schouder verraden dat jij het bent die ik in de volle strijd met een ferme tik van zijn sokkel werp. Jouw leger argeloos achterlatend om me zelf beneden te buiten te gaan aan alles waar jij voor streed. --- I want to defeat you, little know-it-all You stand here, barking orders telling us how it is & sending the troops ahead because here and there this or that is supposed to unfold In your yellow uniform and faded riding pants Your unshaven mug Hair like it's about to hatch an egg rather than a battle plan Your face, full-bearded unfinished and d...

Voor gebrek aan inspiratie geef je de schuld aan het gammele hekje op het balkon & de val van je buurjongen die daarop volgde En net als Bambi, het aangeschoten wild, wijs je voor je eenzaamheid naar je moeder Maar uiteindelijk is het de schuld van de Grote Tekenaar: hij met zijn verdomde script, zoetsappige verhaal & een eigen onverwerkte jeugd --- For lack of inspiration you blame the rickety railing on the balcony & the fall of the boy next door that followed And just like Bambi, wounded and wide-eyed, you point to your mother for your loneliness But in the end, it’s the Great Illustrator’s fault: him, with his damned script, sweet storyline, & his own unresolved childhood.

Van die andere grote dichter, hij was ook muzikant kocht ik laatst een gidsje, waarin over zijn verblijf in de grote stad geschreven werd. Het was geschrijf in detail, zoals waar hij had gegeten. Pas echt frappant werd het gidsje toen het vermeldde dat de poëet van driehoog uit een hotelraam was gedonderd en, zijn biografen zijn nog steeds verwonderd, hij zelf het voorval als een slippertje afdeed Maar mocht men op basis van dit sonnet ooit nog eens alles van mij willen weten dan is het dus van het oud papier gered Zelf zou ik het liever zo snel mogelijk vergeten en het beschouwen als een prul. Maar mocht u het werkelijk willen weten: ik heb er lekker bij gescheten --- From that other great poet, who was also a musician, I recently bought a guide, in which his stay in the big city was detailed in a very precise way— like where he had eaten, with pedantic precision. But the guide got truly bizarre when it claimed that the poet had tumbled from a third-floor hotel room and, thou...

Onder een magneet tegen de koelkast hangt het rooster. Het liegt nooit. Dus heb ik vandaag corvee. Met een bezem verwijder ik eerst wat spinnenrag boven de entree en neem ik met een natte spons de deurpost af Vervolgens haal ik de stofzuiger uit de kast. Hij staat daar naast opa's oude biljartkeu, waarmee je altijd zo heerlijk stoten kunt. Op de ijzeren stofzuigerstang plaatste tante Sjaan vroeger altijd zo'n handig mondstuk om ook onder de randjes te kunnen komen. Alleen voor de geribbelde bekleding is dat niet nodig. Daar haal je de stang gewoon zonder borstel overheen De volle stofzuigerzak klop ik vervolgens keurig buiten uit, zodat de witte vlokken niet opnieuw het interieur bevlekken Eenmaal binnen haal ik nog even tevreden een vinger langs de randjes en zet met rode pen een kruisje achter mijn naam, wat mij voor een maand van deze plicht ontslaat. De volgende keer is Bart-Jan de lul eens kijken of hij dan weer van die latex handschoentjes draagt --- Under a...

(voor Sudesh ) Goochelaar Waar is dat witte konijn in die hoge hoed gebleven? Waarom is die vrouw nog steeds in twee delen? Waarom verdrink je in de boeien op de bodem van de zee? Goochelaar Is het niet verstandiger bij je leest te blijven en de wereld te verbeteren? --- ( for Sudesh ) Magician Where has that white rabbit in the tall hat gone? Why is that woman still in two pieces? Why do you drown in chains at the bottom of the sea? Magician Wouldn’t it be wiser to stick to your craft and fix the world instead?

Ze zouden de emmer laten zakken. Of ik daar dan de stenen in wilde leggen zodat zij verder konden spelen. Om hun wens kracht bij te zetten zo leek het, gooiden ze gouden muntjes in de put Daar zit ik dan. Boven mij hoor ik hoe de politiewagen voor de deur stopt om mijn jongste broer Joost mee te nemen naar het gevang, waar hij over 2 dagen weer uit zal komen. Hij wel. De volgende keer neem ik zijn paarse pion denk ik nog terwijl Joost in dolle woede het kartonnen speelbord in tweeën breekt --- They promised they’d lower the bucket. And asked if I could place the dice in it so they could keep playing. To strengthen their request— or so it seemed— they tossed golden coins into the well. And here I am. Above me, I hear the police car stop at the door to take my youngest brother Joost to jail, where in two days he’ll be released. He will. Next time, I’ll play his purple pawn, I hear myself thinking, as Joost, in a fit of rage, snaps the cardboard game board in two.

moet je meteen opbiechten: ik ben dichter ik spreek in rijmschema's halve zinnen en woorden die niemand begrijpt ik heb het over de vergankelijkheid van het leven en de apotheose van het bestaan terwijl ik soms dagen achtereen nutteloos uit het raam staar zonder ook maar een woord uit te brengen en dat ik drank nuttig, veel drank maar nauwelijks geld heb om een taxi terug te nemen dat ik vrouwen verslind maar eigenlijk op mannen val dat ik mij nauwelijks weet te redden in alledaagse situaties, zoals laatst toen ik niet wilde opstaan voor die oude vrouw in de tram en dat ik het liefst op alles en iedereen kanker zonder dat ik de hand in eigen boezem steek? nee, laat ik het niet doen ik laat niet over mij oordelen ik met mijn goddeloos bestaan --- should I confess, right away: I’m a poet I speak in rhyme schemes half sentences and words no one understands I talk about the transience of life and the apotheosis of existence while sometimes, for days on end I stare use...

Voor Olga Zeg rood duiveltje, als je mij zou willen leren hoe je schoonheid & talent in kunst weet te verwerven Dan vertel ik jou hoe moeilijk ik het vind om afscheid van je te moeten nemen --- For Olga Tell me, little red devil, if you’d be willing to teach me how you turn beauty & talent into art Then I’ll tell you how hard it is for me to say goodbye to you

Durfde ik maar op het terras van het café aan het einde van de Overtoom, op de vraag: op wiens naam mag ik de rekening zetten? te antwoorden met: Don Corleone De hele buurt zou opschrikken. Maar in plaats daarvan hoor ik mezelf zeggen: ik ben die en die zet maar op mijn naam en voel het terras verstommen en denken: dat is die met dat paardenhoofd Maar hoe kan ik ook een Peetvader zijn, als de wereld zo wezenloos is? ---  If only I dared, on the terrace of the café at the far end of the Overtoom, to answer the question: whose name shall I put the bill under? with: Don Corleone The whole neighborhood would be startled. But instead I hear myself say: I'm so-and-so, just put it on my name and I feel the terrace fall silent, thinking: that’s the one with the horse’s head But how could I ever be a Godfather, when the world is so soulless?

Zijn show was nieuw zwart gepolijst chroom En bedekte de zomer als vloeibare nacht De presentator nam pillen om wakker te blijven en zeven avonden te kunnen lullen Wij kwamen naar de studio & iemand herkende hem iemand herkende hem van tv Hij opende de avond met een slechte tune en had praatjes en toen hij vertrok in de hete middernacht en naar buiten liep zagen we dat fans l-u-l op zijn windscherm hadden geschreven Hij veegde het weg met een witte zakdoek en flauwtjes glimlachend reed hij weg Hij is rijk. Heeft een dikker scooter Vrij naar Black Polished Chrome [uit: An American Prayer - Jim Morrison]

(after Slauerhoff, "Alleen in mijn gedichten kan ik wonen" ) Bij drama speelde hij argeloos de dichter die begon te drinken en die zijn leven sleet met het schrijven van scheldsonnetten, eenzaam op zijn zolder Bij arbeidstherapie deed hij denken aan een andere grote dichter die, voor de moord op zijn hospita, tevens in een inrichting had gezeten Bij creatieve therapie liet hij zien zelf een groot dichter in zich te hebben door zijn moeilijk omgang met vrouwen Het probleem was echter dat hij geen zolder had, laat staan een huis en zelfs geen gedichten om in te wonen ---  (after Slauerhoff, “I can only live in my poems” ) In drama class, he carelessly played the poet who took to drink and spent his life composing curses in sonnet form, alone in his attic In occupational therapy, he brought to mind another great poet who, for murdering his landlady, had also spent time in an asylum In creative therapy, he revealed the great poet within through his troubled way of dealin...

Laatst hoorde ik dat Kortjakje na een lang ziekbed uiteindelijk is overleden En dat ook Jantje, die latente nicht met zijn mandje een niet minder ernstige ziekte heeft opgelopen Dat Jan, Piet, Joris en Corneel zijn verdronken tijdens een storm terwijl Elsje zich lelijk heeft verminkt bij een ernstige vuur Dat zoete lieve Gerritje nooit in Den Bosch is aangekomen en dat men nog steeds naar haar op zoek is En dat Marianneke, het luie kind de poppen aan het dansen heeft door haar geheul met de vijand Alleen over Jan Huygen en de ware toedracht van het ongeluk met de ton doet men liever nog steeds het zwijgen toe --- Children’s Songs I recently heard that Kortjakje, after a long illness, has finally passed away. And that little Johnny— that latent sissy with his basket— has contracted an equally serious disease. That Jan, Piet, Joris, and Corneel drowned in a storm at sea, while Elsje was badly disfigured in a terrible fire. That sweet, dear Gerritje never made it to Den Bosch...